عاجاپتانارلىعى، 2009-جىلى 9-قىركۇيەك كەشكى ساعات 9 دان 9 مينۋت وتكەندە، مەن ٴبىر عاجايىپ ٴتۇس كوردىم، تۇسىمدە الەم توعىز توعىز جۇلدىزىنان كەلگەن ٴبىر بالا مەنىمەن دوس بولامىن دەدى. مەن وعان: «اتىڭ كىم؟ نە ٴۇشىن مەنىمەن دوس بولامىن؟ الگى بالا: «مەنىڭ اتىم توعىز، ويتكەنى تۇسىمدە جەر شارىنداعى كريستال دەپ اتالاتىن ٴبىر قىز پايدا بولدى» دەيدى. مەن وعان: «سۇيىكتى بالام، مەن ۇلكەنمىن، مەن كىشكەنتاي قىز ەمەسپىن، مەن كىشكەنتاي قىزدىڭ اناسىمىن» دەدىم. − سەن ۇلكەنسىڭ بە؟ بيىل قانشا جاسقا كەلدىڭىز؟ ـ دەپ سۇرادى توعىز. « مەن 36 جاستامىن . وتىز جاستان اسقان ايەلدەر وزدەرىنىڭ جاسىن ايتقىسى كەلمەگەنىمەن، مەن قاز - قالپىندا جاۋاپ بەردىم. «حا حا، مەن 37 جاستامىن، مەن بالامىن، سەن دە بالا ەمەسسىڭ بە؟ توعىز ٴماز بولدىم، بەينە مەنىڭ سابىن ۇستاعانداي بولدىم. «مەن ۇلكەن ايەلمىن، جيميحۋا دەگەن قىزىم بار، ول بيىل 7 جاستا، ول بالا». ــ شەشەڭ بولدىڭ با؟ عاجاپتانارلىعى، ٴبىزدىڭ توعىز توعىز پلانەتاداعى ادامدارىمىز 199 جاسقا كەلگەندە عانا انا بولا الادى، 40 جاستان بۇرىن بالا بولادى، انا بولۋىنا جول بەرىلمەيدى». ۋا، ٴاسىلى ولاردىڭ پلانەتالارىنداعى ادامدار 500 جاس جاساي الادى ەكەن! وسىلاي ەسەپتەگەندە، ەگەر مەن ولاردىڭ جۇلدىزىنا بارسام، شىنىندا بالا بولامىن. امال جوق، مەن تەك ساعات 9 دا دوس بولۋعا ماقۇل بولدىم. ول جەر شارىندا ٴبىر مەزگىل تۇرمىس كەشىرەتىنىن ايتتى. جارايدى، جارايدى، مەن ساعات 9 دا كىشى قىزىم جيميحۋامەن ٴبىر بولمەدە تۇرايىن، ويتكەنى بويىنىڭ بيىكتىگى، دەنە سالماعى جاعىنان قاراعاندا، ولار دوس بولۋعا ٴتىپتى دە ۇيلەسەدى. جيمي گۇلى سوناۋ ەرتەدە - اق ماعان جالىنىپ، ٴبىر كىشكەنتاي ٴسىڭلىم العىسى كەلدى، قازىر ول وزىنەن ٴبىر الاسا توعىزىن كورىپ، قاتتى قۋاندى. مەن: «مىناۋ قارىنداسىڭنىڭ توعىزى، سەن ونى وقۋعا ەرتىپ بار» دەدىم. جيمي گۇلى ٴتۇپ - تۇقيانىنا دەيىن سۇرامايدى، ول مەنى كەرەمەت دەپ ماقتايدى، ٴبىر تۇندە - اق وعان ٴبىر كىشكەنتاي ٴسىڭلىم بوسانادى. "شەشە، كىشكەنتاي قارىنداسىم ساعات 9 دا مەنىڭ تۋعان كۇن ساۋعام بولدى! ـ دەدى جيمي قۇشاقتاپ. سەنبى جيميحۋانىڭ تۋعان كۇنى، مەن ٴاسىلى ونى ۇلكەن تاماق جەۋگە ۇسىنىس ەتىپ، وعان كويلەك ساتىپ الامىن. ساعات 9 دا كەلەتىنىن ويلاماعان ەكەنمىن، ولكەمىزگە كۇمىس ۇنەمدەپ بەردى. مەن تەز ارادا بىلاي دەدىم: « جاقسى، جاقسى، جاقسى. « جيميحۋانىڭ تۋىلعان كۇنى اكەسى وعان ۇلكەن بالكۇلشە ساتىپ الىپ بەردى، تاعى ٴبىر قاپشىق جەمىس ساتىپ الدى. ٴبىز تۋعان كۇن ٴانىن ايتقان كەزدە، ساعات 9 دا تارس - تارس ەتىپ كوز جاسىمىزدى كولدەتتىك. «ساعات توعىزدا، نەگە قامىعاسىڭ؟ جيمي قايتەرىن بىلمەي قالدى. − مەنىڭ تۋعان كۇنىم جوق. كەشە ٴبىر ۇستەلدەگى ۇلكەن جەمىستىڭ دە تۋعان كۇنىن وتكىزدىڭىز، تۋعان كۇنىڭىز قۇتتى بولسىن، وكىنەرلىگى مەن جوق ەدىم". ٴاسىلى، 999 پلانەتادا تۋىلعان كۇن جوق ەكەن. ولاردىڭ بالالارى ٴبىر نارەستە ەلىندە ٴبىر تۇتاس تۋىلادى، قىز بالا 199 جاسقا تولسا بولعانى، ٴبىر نارەستەنى ٴوز بالاسىنا الىپ قايتۋىنا بولادى. ۋا! ٴبىز توعىز ٴتۇرلى تانىستىرۋدى تىڭداعاننان كەيىن، تاڭ-تاماشا بولىپ، كىلەگەي بالكۇلشەنىڭ ۇستىنە ٴتۇسىپ كەتە جازدادىق. "جىلامايمىز، جىلامايمىز، ٴبىز ٴار كۇنى ساعان تۋعان كۇن وتكىزەمىز، جاراي ما؟ ـ دەدى جيميحۋا. − جارايدى! شۇرق - شۇرق - شۇرق كۇلدى، ونىڭ كۇلكى ٴۇنى ٴبىزدىڭ ٴۇيدىڭ توبەسىندەگى كەپتەرگە ۇقسايدى. ٴاي! سودان باستاپ ساعات 9 دا ٴار كۇنى تۋعان كۇنىن وتكىزىپ، تۋعان كۇن بالكۇلشەسىن جەيدى، ٴبىز بالكۇلشەنى كورگەندە اسقازانعا قارسى تۇرادى. جيمي گۇلى وتە زەرەك ، ول « ٴدامدى » بالكۇلشە دۇكەنىنە ٴار كۇنى كىشكەنتاي تۋعان كۇن بالكۇلشەسىن ەرەكشە جاساۋدى ۇسىنىس ەتەدى. وسىلاي بولعاندا ساعات 9 دا بالكۇلشەنى ٴوزى جەپ بولۋعا بولادى، ىسىراپ بولمايدى. توعىز ٴتۇرلى بالكۇلشەگە دەگەن سۇيىسپەنشىلىگى وزگەشە، جەۋدەن جالىقپايدى، ول ٴار كۇنى قۋانا تۋعان كۇن ٴانىن ايتادى، ول بىلاي دەدى: تۋعان كۇن شاتتىعى جەر شارىندا ٴار كۇنى كوڭىلدى تۇرمىس كەشىرۋدىڭ ٴمانى. جارايدى، ٴبىز ٴار كۇندى قاستەرلەيمىز، كىشكەنتاي دوستار، تۋعان كۇنىڭىز قۇتتى بولسىن!